100 yıldan eski bir duvar saatine bakmak size neler hissettirir?
Salonumda babaannemin çeyizinden kalan bu saat asılı,
Ünye'deki evden getirdik,
Restorasyondan geçirdik,
Kurduğumuz zaman tıkır tıkır çalışıyor,
Tabi çoğu zaman kurmayı unutuyoruz,
Bizler ki, herşeyin otomatik olmasına alışkın bir kuşağız,
Kurma işi zor geliyor :))
Zaman değişiyor,
Hızla yaşanıyor hayatlar,
Geçmiş, gelecek, bu an,
Bu anın değerini bilerek yaşamalı,
Biz de yitip gittiğimizde geride bir şeyler bırakmalı,
belki bu tarihi değeri olan bir duvar saati olmaz ama,
Manevi hoş bir seda bırakmak zor da olmasa gerek,
Ben çok düşünürüm bu hususta,
Acaba çocuklarım, yaşlanınca, nasıl bir anne ve baba anlatacaklar çocuklarına diye,
Umarım hoş bir tad hoş bir lezzet bırakırız, her dokunduğumuz insanın kalbinde,
Önemli olan da budur, maddiyattan daha önemli,
Gülerek ve hayırla anılmak...