Kurban Bayramı

 

Fotoğraf:2025/Kurban Bayramı-ÜNYE 

Siz hiç “İncili Yorgan” örtündünüz mü?

Ünye’de Kurban Bayramı’na “iş bayramı” denirdi. Bayramın ilk günü evin erkekleri bayram namazından çıkınca soluğu kurban kesim yerinde alır. O kınalı kurbanlıklar, sırasını sabırla ve metanetle bekler. Üzerlerinde Allah’a kurban edilecek olmanın huzuru ve teslimiyeti vardır. Kurbanlık makamına yükselmişlerdir. Kurbandan kurbana et yiyebilenlere şifa olacak, fakir fukarayı sevindireceklerdir. Helal kazancının zekâtı olarak kurban kestirenler ise onların sayesinde sevaba girecek olmanın huzurunu yaşarlar.

Tekbirlerle kesilen kurbanının etini arabanın bagajına koyan babalar, eve gelip kahvaltıya oturmadan önce konu komşuya pay etme derdine düşerler. Kabaca parçalanmış etler eşit şekilde kesilerek taksim edilir. Evin çocukları kurban etlerini dağıtmaya çıkar. “Allah kabul etsin,” diyerek eti alan komşu teyzenin ikram ettiği şekerle eve dönen küçük çocuk, tüm bu ritüellerin anlamını belki de yıllar sonra büyüdüğünde idrak edecektir.

Evin annesi kurbanın ciğerini ince ince doğrayıp soğanla kavurur ve kahvaltı sofrasının baş köşesine yerleştirir. Malum, kurban etinin sıcağıyla yenilmesi sağlıklı değildir; en az bir gün buzdolabında bekletilmesi gerekir. Bunu bilen anne, bayram kahvaltısında ciğer kavurmasının sofrayı şereflendirmesini münasip görür. Neşeyle ve şükürle yapılan kahvaltının ardından, günün yorgunluğu üzerine çöken babanın divanda şekerleme yapması… Annenin, “Koş, içeriden pikeyi getiriver, babanın üstüne örtelim,” demesi…. Küçük kızın pikeyi babasının üstüne özenle örtmesi… Ve annenin o cümlesi, “Babanın üstüne incili yorgan örtüldü.”

Yıllar geçse de bu söz, o kız çocuğunun kulaklarında çınlayıp durur.

Tahmin ettiğiniz üzere o kız çocuğu bendim. Babamın ruhu şad olsun; her Kurban Bayramı’nda onun üzerine “İncili Yorgan” serildiğini hayal ederdim. Artık kurban bayramlarında genellikle on-line bağış yapılıyor, ihtiyaç sahiplerine doğrudan ulaştırılan yardımlarla kurban ibadeti yerine getiriliyor. Büyüklerimizi kaybettikçe bayramlaşmalar da mazide kalıyor; bayramlar giderek kısa tatiller gibi algılanıyor. Bizler de kabir ziyaretlerini yapıyor, eski bayramları yâd ediyoruz.

İncili yorgan örtülmeyi hak edecek kimse kaldıysa, ne mutlu ona.

Kurban Bayramımız mübarek olsun.