Lapa lapa kar yağarken, çocukluğumdan beri bendeki duygu; MUTLULUK'tur,
Şimdi de kar yağıyor, yine MUTLU oluyorum,
Bu sefer biraz da utanarak,
Neden mi?
Ben hariç herkes akşam eve nasıl gideceğini düşünerek, ÜZÜLÜYOR, ENDİŞELENİYOR,
Bu kadar farklı duyguları aynı ofis içerisinde yaşayan farklı insanlarız biz :))
Tamam, sıkıntılı bir durum karda buzda eve gitmek veya gidememek ama,
İçimizdeki çocuk o kadar mı derinlerde kaldı,
Neden bir nebze MUTLU olamıyoruz,
Neden haftalardır yağan kara elini bile sürmemiş onca insan var çevremizde?
Sadece olumsuz yönünden bakmak hayata bize ne kazandırır?
Bence kaybettiriyor,
"Küçük Prens" geldi şimdi aklıma,
Yetişkin olamak herşeyi farklı görmek olumsuz görmek mi acaba?
İçimizdeki Küçük Prensler hiç kaybolmasın .....