Komşumun erkek torunu oldu geçen hafta,
Minicik Kerim'i görmeye gitmeden önce evde çaylı kek yaptım ona,
Bir de güzel süsledim,
Mutluluk vardı evlerinde, bebeğin sürekli meme emmesi,
Yaşama tutunmak için gayreti,
Annesinin uykusuzluktan çökmüş gözleri,
Bana hiç yabancı gelmedi,
Bu zor günleri atlattığım için şükrettim....
O minik varlığa ne kadar da çabuk bağlanıyoruz,
Bir anda gözbebeğimiz oluyor,
Onun her nefesini dinliyoruz,
Sağlıklı mı, herşey yolunda mı?
Gözümüzü kırpmadan geçer geceler,
Sabırla ona sevgimizi veririz,
Yeterki O iyi olsun, mutlu olsun, büyüsün.....
Hayat bazen hiç de bizim planladığımız ve hayal ettiğimiz gibi olmaz,
Mutlu mesut bebeğiniz ile yaşarken,
Aniden gözbebeğinizin hasta olduğu gerçeği ile karşı karşıya gelseniz,
O minicik bedenin zaman içinde eridiğini görseniz,
Elinizden hiçbirşey gelmese,
Eşinizle hastanede aylarca onun gözünün içine bakarak gerçirseniz,
Sabahlara kadar uyumasanız,
Bir tek gülümsemesi ve sağlıklı bir güne başlaması için her dakika Allaha dua etseniz,
Tam düzelecek ilik nakli yapılacak dedikleri günün öncesinde,
O, melek olup uçsa,
İşte sözün bittiği yer burasıdır,
Yüreğiniz yarılır,
İçinden bir parça çıkarılır,
Sen artık eksik bir parçayla yaşamaya mahkumsundur,
Dualardan başka yapılacak şey yoktur artık,
Onun anıları, fotoğrafları ile özlem gidermeye çalışırsınız en fazla,
Küçük kardeşi abim nerede? diye sorduğunda ona sımsıkı sarılıp acınızı hafifletmeye çalışırsınız,
Demirkan 5 yaşında melek oldu uçtu,
Gönül ve eşi aylarca hastaneden mücadele ettiler,
Allahtan Rahmet Diliyorum Demirkan'a,
Güç, kuvvet ve sabır diliyorum Gönül'e ve ailesine,
Çok üzüldüm,
Hep ümit ettim iyileşeceğini düşündüm,
Haberi duyduğumda inanamadım,
Söyleyecek söz bulamıyorum....