Her yıl Ünyeye 1 hafta olsun gitmek,
Orada akrabalarımı ziyaret etmek,
O havayı solumak,
Arnavut kaldırımlı yokuşularını çıkmak,
Mis kokulu çam ağaçlarının gölgesinde yürümek,
O güzelim masmavi denizde sonsuza bakmak,
İskelede attığım her adımla birlikte o mis havayı içime çekmek,
Ruhuma iyi geliyor...

Gidebilecek bir memleketi olması insanın ne büyük mutluluktur,
Ünyede, Samsunda okuyup da denizsiz bir şehirde hayatımı sürdürmem,
Belki de memleketimin kıymetini bilmem ve özlemem açısından iyi olmuştur,
Orada yaşayanlar o güzelliğin pek de farkında değiller sanki,
Çünkü her gün gördükleri bu güzellikler sıradan onlar için,
Ben ise Ankara'da deniz özlemi ile yaşarım,
Yaz olsa da denizle buluşsam hayalleri kurarım,
Tabi herkesin çocukluğunun geçtiği yer özeldir,
Anılar vardır çam ağaçlarının dalında asılı kalan,
Akrabalarımın,arkadaşlarımın sıcaklığını ise hiçbir şeye değişmem,
Kollarını açıp bekler beni Ünye,
Eski bir dost gibi....