Hayat telaşesinde bedenen ne kadar çok yoruluyoruz,
Eğer sağlıklıysak bana mısın demiyor değil mi?
Hem söyleniyoruz, hem de koşturuyoruz,
Gönül yorgunluğu ile yaşamak ne zormuş,
Kayınpederim, salı günü yapılan ameliyatlardan sonra,
Çok ciddi bir duruma girdi,
Biz bugünleri üzüntü ve çaresizlik içerisinde hastanede geçirdik,
Bugün çok şükür daha iyiye doğru bir gidiş var,
Ancak biz çocukları olarak dayak yemiş gibi olduk bu süre zarfında,
İçim kıyım kıyım,
İnşallah sağlığına kavuşur evine çıkar da,
Huzur ve mutluluk buluruz.
Bu dönemde,
En çok düşündüğüm şey ise,
Doğum ve Ölüm oldu,
Her işin başının SAĞLIK olduğunu daha iyi anladım,
Sağlık olmayınca herşey kocaman bir boşluk,
Allah herkese sağlık ve afiyet versin,
Vara yoğa sinirlenmenin, üzülmenin
İnsanları kırmanın,
Ne kadar boş şeyler olduğunu düşündüm,
Doğum kadar doğal gelmiyor malesef, ölüm kavramı bizlere,
Sevdiklerimizi dostlarımızı hiç kaybetmeyelim istiyoruz,
İnsan olmak da böyle bir bağlılık, alışkanlık ve tutku sanırım...