Seviyorum aile olmayı. 2015 yılından bu fotoğraf. Hayatımızdan geçen bu 5 yıl içinde bir sürü yenilik oldu değişim oldu. Fahir mezun oldu, bir kız evlat sahibi oldum Tuğçe ailemize gelin olarak girdi. Ahmet Can üniversiteli oldu.  Hayat sevincimizi inancımızı kaybetmeden günü anlamlı yaşamanın değerini yıllar geçtikçe daha iyi idrak ediyorum. Çok şükür hayata gülerek bakan bir Mahocum var hayatımda. Allah herkesin gönlüne göre versin.

Gurbet ve özlem yaşadığımız günlerdeyiz. Kendimizi avutuyorsuz çocukların seçtiği hayatı yaşamaları içimize su serpiyor. Saygı duyduk biz her zaman çocuklarımızın seçimlerine her zaman destek olmaya çalıştık. Okul seçimi meslek seçimi eş seçimi özgür iradeleri ile oldu. Ana baba olmak demek çocuklarının her kararına karşı çıkmak her fikrini eleştirmek her fırsatta yargılamak değil. Destek olmak, umut vermek, teşvik etmek, güvenmek demek.

Evimizin prensesi Mercan ise 8 yıldır bizimle. Ondan da çok şey öğreniyoruz açıkçası. Kişilik sahibi olmak ister kedi ol ister insan çok önemli bir vasıf. Bazen mercan gibi keşke insanlar da hayatta istemedikleri hiç birseyi yapmasa diyorum. Ne çok taviz veriyoruz değil mi hayatta. Geç olmadan hepimiz hayatımızı daha da güzel nasıl yaşayabiliriz başkalarının hayatına nasıl dokunabiliriz buna kafa yormalıyız. Bence kendi mutluluğun ve huzurun bir başkasına sağladığın refaha ve mutluluğa bağlı. 

Bu sabah kalktığımda bahçemize gelen bir sokak köpeği ile karşılaştık Aç ve susuz olduğunu düşünerek önüne hemen bir kase su ve evde mevcut olan kedi mamasından koyduk. Hemen sildi süpürdü ve o masum gözleriyle bizi teşekkür edip bahçeden ayrıldı. Bugünkü şükür sebebim ve mutluluğum buydu benim.