Temmuz sıcağında doğan küçücük bir oğlandı O,
Gaz sancıları nedeniyle o sıcak yaz akşamlarını çığlık atarak ağlayarak geçiren,
Anne babasını dönüşümlü olarak sırtını sıvazlayarak evin içerisinde dolaştırandı,
Kapı pencere açık olduğundan sesi taa karşı apartmandan duyulurdu,
Hatta halasını, bir gece telefon açıp, Fahir'i neden ağlatıyorsunuz, bir sorun  mu var? diye telaşlandırmıştı,
2.5 yaşında ağabeyliğe terfi etti mi desem, pabucu dama atıldı mı?
Her iki tabirden de korumak için O'nu, çok çabaladık,
Doktorların "çocuk haklı, kuma getirdiniz sanki üstüne" demesiyle,
Her mız mız' lığını mazur gördük,
O bizim hep huysuz prensimizdi,
Onu memnun etmek için çok gayret gösterdik,
Kardeşini kıskanmasın, mutlu olsun diye,
Büyüdükçe çok güzel özellikleri olan bir erkek çocuğa dönüşmesine de keyifle şahit olduk,
Mucit, ressam, müzisyen,
Arabaların, teyplerin içini açıp tekrar birleştiren,
Duygusal ama bir o kadar da Cool bir genç olup çıktı,
Duygularını pek de belli etmemesini, çok soğukkanlı olmasını her zaman şaşırtıcı bulmuşumdur,
Az ve öz konuşur,
Arkadaşları arasında esprili ve onlar tarafından sevilen biri olduğunu lisenin ilk yıllarında öğrenince çok mutlu olmuştum,
SBS çocuğu olarak çok sıkıldığı sınavlara hazırlanmayı ve ders çalışmayı lisede bayağı bir kenara bırakınca,
Anne baba olarak moralimiz bozuldu, "ne yapacak bu çocuk Üniversitede " diye kara kara düşünmeye başladık,
Lise son sınıfa geçerken, güzel mi güzel   bir "MELEK" çıkardı karşısına Allah,
O "MELEK" sayesinde çalışma hevesi ve şevki geldi,
Bir yıl boyunca çok güzel hazırlandı sınava, bizi hiç ama hiç üzmedi,
"Oğlum lütfen biraz çalış" cümlesini bana hiç söyletmediği için minnettarım,
Emeklerinin boşa çıkmasıydı tek korkum,
ODTÜ Mühendislikti hedefi,
Meslek seçimini değil de okul seçimini yapmıştı kafasında,
Allahıma şükür sonuçlar açıklandı ve ODTÜ Çevre Mühendisliği'ni kazandı Fahir,
O "GÜZEL MELEK" arkadaşı Tuğçe de "Hacettepe Çevre Mühendisliği"ni kazandı,
Allah yollarını açık etsin,
Mezuniyetlerini de görmeyi nasip etsin, sağlık ve başarı ile,
Darısı sıradaki çocuklarımızın başına,
Yolları açık olsun,
Hep güzel günlerini görelim inşallah...


(Bölümde asılı olan Maho'nun  mezuniyeti)